Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3889 K.2019/9723

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının kabul edilen karşı davası, kendisinin reddedilen tazminat talepleri, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile ziynet alacağı davası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Davalı-karşı davacı kadın lehine hükmolunan ziynet alacağı tutarları karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz dilekçesinin ziynet alacağı davası yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarına hasren yapılan inceleme gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı-karşı davacı kadının, 30.01.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat isteklerine faiz talebinde bulunduğu halde; bu konuda talep edilmediğinden bahisle karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.