Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3901 K.2019/7484

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı erkek, davalıya boşanma davasından kaynaklanan manevi tazminat borcu olmadığına ilişkin menfî tespit ve bu davayla birleşen davalı kadına fazla ödediği paranın iadesine ilişkin dava açmış, ilk derece mahkemesince asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, davacı erkek süresinde kararı istinaf etmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi, davacının asıl davaya yönelik istinaf talebini esastan reddetmiş, birleşen dava yönünden ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak görevsizlik kararı vermiş, davacı süresinde kararı temyiz etmiştir. Birleşen dava yönünden verilen görevsizlik kararına karşı temyiz yolu kapalı olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı davasını gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı tarafa, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.