Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3962 K.2019/8824

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, HMK m. 190/1). Davalı-karşı davacı kadın dava dilekçesinde maddi kayıplarının giderilmesi amacıyla ziynetlerini talep ettiğinden bahsetmiş, davacı-karşı davalı erkek ise ziynetleri almadığını beyan etmiştir. Davalı-karşı davacı kadın ziynet eşyasının erkekte kaldığını ispat yükü altındadır.

Ziynet eşyalarının niteliği gereği, kadının ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesi hayatın olağan akışına uygun düşer. Dosyada ziynetlere ilişkin tanık beyanları soyut nitelikte olup, kadının iddialarını kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Davalı-karşı davacı kadın yemin deliline dayanmamış, gösterdiği diğer delillerle de dava konusu ziynet eşyalarının erkekte kaldığını ispat edememiştir.

Bu durumda mahkemece ziynet alacağı davasının reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.