Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3981 K.2019/11873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat, yoksulluk nafakasının reddi, tazminat taleplerinin reddi ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadın aleyhine hükmolunan ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı-davalı kadının ziynet alacağı talebi, kadın aleyhine ilk derece mahkemesince reddedilmiş, karar kadın tarafından istinaf edilmiştir. Kadının istinaf itirazı bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmekle, davacı-davalı kadın tarafından karar yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir. Hükme esas ziynet eşyası davasına yönelik bedel karar tarihi itibariyle temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından (HUMK m.362) kesin nitelikte olup, bölge adliye mahkemesince de karar kesin olmak üzere verilmiştir. Açıklanan sebeple davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı kadının boşanma davası yönünden temyiz itirazlarına hasren yapılan incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, karar vermek gerekmiştir.