KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/4001 E., 2019/8337 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Davacı-davalı
- ...
- Davalı-davacı
- ...
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece bozma öncesi verilen 08.12.2015 tarihli ilk kararda, velayeti anneye verilen ortak çocuk Elvan yararına aylık 150,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-davalı kadın yararına aylık 100,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı-davalı kadın yararına 6.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş, bu hüküm davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmiş, bozma sonrası verilen 26.03.2019 tarihli ikinci kararda ise; velayeti anneye verilen ortak çocuk Elvan yararına aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-davalı kadın yararına aylık 150,00 TL yoksulluk nafakası ile kadın yararına 8.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.
İlk kararda ortak çocuk Elvan yararına hükmedilen 150,00 TL tedbir ve iştirak nafakası, davacı-davalı kadın yararına hükmedilen aylık 100,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına hükmedilen 6.000,00 TL maddi tazminat miktarları davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmeyerek, bu miktarlar yönünden davalı-davacı erkek lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur.
Bu sebeple bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda usulü kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde davalı-davacı erkek aleyhine aylık 250,00 TL tedbir ve iştirak, 150,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 8.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/4001, K. 2019/8337, 9 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama