Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4185 K.2019/8252

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2- Davacı kadının maddi tazminatın esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemesince; davacı kadının, maddi tazminatın esasına yönelik istinaf talebi üzerine yapılan yargılama sonucunda ilamda yazılı gerekçede “Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı tarafın dilekçesinde maddi tazminat talebinde bulunmadığı halde taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, davacının bu husustaki açık istinafı da dikkate alınarak davacının maddi tazminata hükmedilmesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm tesis etmek sonuç ve kanaatine varılmıştır. ” denildiği halde ilamın hüküm kısmının 2. bendinde “Davacı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/l-b-2 maddesi gereğince kabulüne,

ilk derece mahkemesi kararının 3. bendinin manevi tazminata ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün bu bendinin bu şekilde yeniden kurulmasına” denilmek suretiyle davacının tazminat talepleri yönünden yapılan istinaf incelemesinde maddi hata yapılmış olduğu anlaşılmıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. ( HMK m. 370/2)