Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4217 K.2019/7729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; bozma öncesi verilen 09.12.2015 tarihli ilk hükümde davacı-davalı kadınını boşanma davasının kabulüne, davalı-davacı erkeğin ise boşanma davasının reddi ile boşanmanın ferilerine karar verilmiş, hüküm davacı-davalı kadın tarafından manevi tazminatın miktarı, tazminatlara faiz talebi hakkında karar verilmemesi ile reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kadın yararına hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2018/3435 esas, 2018/7262 karar sayılı ilamıyla, dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar kadın yararına tedbir nafakası verilmesi gerektiği, yoksulluk nafakası talebinin reddinin doğru olmadığı, kadının tazminat isteklerine faiz talebi konusunda olumlu-olumsuz karar bir karar verilmediği ve ziynet alacağı davası ile ilgili nispi harcın tamamlanması için süre verilip tamamlanması halinde işlem yapılması gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuştur.

Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada temyiz edilmeyerek kesinleşen kısımlar ile bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz.

Boşanma, vekalet ücreti ve bozma öncesi yapılan yargılama giderleri Dairemiz bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Buna rağmen mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).