Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4451 K.2019/8452

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; "...Davacının bu davayla TMK 166/4 maddesi gereğince boşanma davası açtığı, taraflarca karşılıklı olarak ...

5 Aile Mahkemesinin 2009/1175 Esas ve 2010/863 karar sayılı dosyası ile açılan boşanma davalarının reddine karar verilerek, kararın 08.02.2012 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra tarafların tekrar bir araya gelmedikleri, birlikte yaşamadıkları, fiili ayrılık döneminde kadından kaynaklanan ve ona kusur olarak yüklenebilecek yeni bir maddi olayın varlığı da kanıtlanamadığı, tarafların reddedilen ilk boşanma davalarını açarak boşanma sebebi yaratıp fiili ayrılığa neden oldukları, böylece tarafların eşit kusurlu olduklarına" karar verilmiş ise de;

yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı erkeğin, retle sonuçlanan boşanma davaları açıldıktan sonra davalı kadını yaralamak suretiyle fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı erkeğin kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece belirlenen kusura ilişkin gerekçe doğru değil ise de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/son).