Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4567 K.2019/8582

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

22.11.2010 tarihinde davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma davası sonucunda tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan 8 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra 06.03.2019 tarihinde davalı-davacı kadına tebliğ edilmesi üzerine, davalı-davacı kadın süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir.

Davalı-davacı kadın temyiz dilekçesinde, boşanma kararından sonra eşi ile barışıp birlikte yaşadıklarını, evliliklerinin bu kadar süre fiilen devam ettiğini ve bu süre içerisinde ortak çocukları...ve ...'in dünyaya geldiğini ileri sürmüştür.

Kararın 8 yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, Türk Medeni Kanunun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, bu süre içinde tarafların birlikte yaşamaya devam etmesi, 05.05.2015 doğumlu Berat ile 09.12.2016 doğumlu ...'in dünyaya gelmiş olması davacı-davalı erkeğin boşanma iradesinden vazgeçtiğini ve tarafların geçmiş hadiseleri de karşılıklı olarak affettiklerinin kabulünü gerektirir.

Bu bakımdan kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu, hükmün sonucuna etkilidir. Gerçekleşen duruma göre boşanma iradesinin samimi olmadığı anlaşılmakla erkeğin boşanma davasının reddine karar vermek üzere hükmün bozulması gerektirmiştir.