KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/4632 E., 2019/10724 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 17.01.2018 gün ve 2016/9685-2018/708 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.
2-Dairemizin 17.01.2018 târihli kısmen bozma kısmen onama ilamında, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz taleplerinin kusur belirlemesi, velayet, yoksulluk nafakasına yönelik olduğu şeklinde sınırlama yapılarak, hükmün kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına karar verilmiş ise de davacı-karşı davalı erkeğin kişisel ilişkinin süresine yönelik de temyiz itirazlarının bulunduğu, ancak ilk inceleme sırasında bu hususun gözden kaçırılarak kişisel ilişki süresi yönünden hükmün incelenmediği anlaşılmakla karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir. Davacı-karşı davalı erkeğin kişisel ilişki süresine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/4632, K. 2019/10724, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama