Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4674 K.2019/11861

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle istinaf talebinde bulunan davacı-karşı davalı erkeğin aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından erkeğe kusur olarak yüklenmeyen “Kadını müşterek evden kovduğu” vakıasının bölge adliye mahkemesince kusur olarak yüklenemeyeceğinin, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda yine de davacı-karşı davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Bölge adliye mahkemesince, erkeğin kabul edilen ve gerçekleşen kusurlarının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle davalı-karşı davacı kadın lehine manevi tazminata karar verilmiş ise de; yukarıda 1.bentte de açıklandığı üzere evden kovma vakıası erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen diğer kusurlu davranışlar ise kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmez. Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesinde düzenlenen manevi tazminatın koşulları oluşmamıştır. O halde Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.