Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4713 K.2019/8891

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından manevi tazminatın miktarı ve ortak çocuklarla kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından velayet düzenlemesi, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davacı-karşı davalı kadın lehine hükmedilen manevi tazminata boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiz uygulandığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan ortak çocuklar 2009 doğumlu... ve 2011 doğumlu ...ile baba arasında her ayın 3. ve 4. haftası Cumartesi saat 09:00’dan ertesi gün 17.00’a kadar düzenlenen kişisel ilişki, kişisel ilişkinin ardaşık haftalarda yapılması dikkate alındığında çocukların üstün menfaati ve kişisel ilişkinin amacına aykırı olduğu gibi, mahkemece yarıyıl tatili olduğundan bahisle belirlenen 1 şubat ile 7 şubat tarihleri arasındaki kişisel ilişki düzenlemesinin, Milli Eğitim Bakanlığının 24.06.2019 tarihli ve 2019/9 sayılı genelgesi uyarınca yarıyıl tatilinin 20 Ocak ile 31 Ocak arasında yapılacağı nazara alındığında isabetli olmayıp,

ortak çocuklarla davalı-karşı davacı baba arasında daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekmektedir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

3-Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 16.04.2018 tarihli ilamı ile kadın yararına takdir edilen manevi tazminatın faiz başlangıcının yanlış gösterilmesi ve velayet düzenlemesi hususunda eksik inceleme sonucunda hüküm kurulduğu gerekçesi ile bozulmuştur. Hükmün bozma kapsamı dışında kalan kısımları ise kesinleşmiştir. Mahkemece, bu durum gözetilmeden kesinleşen vekalet ücreti yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

18.09.2019 (Çrş.)