Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/4940 K.2019/8727

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden; davalı erkek tarafından ise tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1--Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret vakıasının ispat edilemediği, mahkemece davacı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına davalı erkek tarafından usulüne uygun olarak süresinde cevap dilekçesi sunularak dayanılmadığı, süresinde dayanılmayan vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmıştır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların kusuru ispat edilememiştir. Davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.