Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5006 K.2019/12123

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen maddi tazminat yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat ile maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının Sakarya 2. Aile Mahkemesinin 2017/614 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince, her iki davanın kabulü ile tarafların TMK'nın 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına, 350 Türk lirası tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000 Türk lirası maddi, 10.000 Türk lirası manevi tazminatın davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararı, davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi,

maddi ve manevi tazminatın miktarı istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı kadının tüm istinaf istemlerinin esastan reddine, davacı-karşı davalı erkeğin manevi tazminat ve yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf istemlerinin kabulüne, davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat ve yoksulluk nafakası isteminin reddine, davacı-karşı davalı erkeğin sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi tazminat yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat ile maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmünün, taraflarca istinaf edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş kısımlarının temyiz incelemesine konu edilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Eldeki davada da ilk derece mahkemesince verilen hükmün, kadının davasının kabulüne ilişkin kısmı taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. O halde, kesinleşen kadının davasının kabulüne ilişkin davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazları incelenemeyeceğinden, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz dilekçesinin, kadının davasının kabulü yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. .../...

3-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Sakarya 2. Aile Mahkemesince 2016/614 esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargıalama sonunda “Davacı kocanın ailesinin müdahalesine ses çıkarmadığı, davacının babasının, davalı kadına davalının ailesi tarafından müdahale edildiği, davalıdan, davacının ailesine hizmet edilmesinin, komşu, akraba vs. tüm ziyaretlere katılmasının istendiği, davacının babasının bu şekilde evliliğe müdahale ettiği ve davacının da buna sessiz kaldığı, en sonunda da müşterek haneye uzun süre gelmediği ve davalının da bu şekilde kaloriferler çalışmadığından ortak konuttan ayrıldığı,

davalı tarafın ise toplum içerisinde davacıya çocuk gibisin psikolojik yardım alman lazım şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla, iki tarafın da evlilik birliğinin temelden sarsılmasında kusurlu olduğu, ancak davacı tarafın daha ağır kusurlu olduğu” gerekçesi ile karşılıklı boşanma davalarının kabulüne, davalı-karşı davacı kadın lehine 10.000 Türk lirası maddi ve 10.000 Türk lirası manevi tazminata hükmedilmiş, tarafların istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından taraflara yüklenen kusurlu davranışlarda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

ne var ki davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen eylemlerinin, davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek eylemler olmadığı, dolayısıyla Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesi gereğince, manevi tazminatın yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davacı-karşı davalı erkeğin bu yöndeki istinaf başvurusunun esastan kabulü ile davalı-karşı davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; ilk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında davalı-karşı davacı erkeğin eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Şu halde boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu olan davacı-karşı davalı erkeğin davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. Öyleyse, davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları oluşmuş olup, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.