Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5061 K.2019/8367

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve erkek lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesince, davalı kadına "Farklı ortamlarda tokat atarak, hem fiziksel şiddet hem de onur ve gurur kırıcı davranmış olması, hakaretli konuşması ve sürekli kavga çıkartması" vakıaları kusur olarak yüklenerek kadın tamamen kusurlu kabul edilerek, erkeğin boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına, erkeğin maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlara yönelik istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ilgili bölge adliye mahkemesince;

ilk derece mahkemesinin yüklediği kusurlardan "Hakaret ve şiddet" şeklindeki eyleme konu olayın davacı erkek tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığından bahisle davalı kadına kusur olarak yüklenilmesi doğru görülmediğinden çıkartılmasına, ilk derece mahkemesinin belirlediği "Sürekli kavga çıkartmak" kusurlu davranışının bulunduğu, yine de kadının tamamen kusurlu olduğunun kabulü ile istinaf talebinin kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden kabulüne karar verilmiş ise de;

yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı kadının, davacı erkeğe yönelik çeşitli dönemlerde ve süregelen nitelikte hakaretlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı kadınınbu kusurları, davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil etmektedir.

Türk Medeni Kanunu’nun 174/2. maddesinin, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngördüğü dikkate alınarak mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50, 51) dikkate alınarak davacı erkek yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, talebin reddi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.