Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5330 K.2019/12088

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu ve kadının erkeğin davasına karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı gerekçesi ile erkeğin karşı davasının reddine, kadının asıl davasının ise kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Anılan kararın davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesi, ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen "Güven sarsıcı davranışlarda bulunma" vakıasının ispatlanamadığı gerekçesi ile erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğini, bu durumda erkeğin gerçekleşen diğer kusurlu davranışları ile kadının istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine,

erkeğin kabul edilen davası yönünden harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı -karşı davacı erkeğin güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesinin bu yöne ilişkin kusur tespiti doğrudur. O halde, erkeğin bu kusuru yanında temyiz edilmeyerek kesinleşen diğer kusurlu davranışları ile kadının istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları hep birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkek, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden bölge adliye mahkemesince yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda (2.) bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylara tazminat isteyen davacı-karşı davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından

diğerinin maddi desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. Kadın yararına TMK 174/1-2. madde koşulları oluşmuştur. O halde, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.