Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5475 K.2019/9042

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından 31.05.2019 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacının ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece 31.05.2019 tarihli ek karar ile; davalı-davacı erkek vekilinin kararı icraya koyduğu 05.04.2019 tarihinde kararı öğrenmiş sayılacağı buna göre 15 günlük yasal temyiz süresinin 22.04.2019 tarihinde sona erdiği, bu nedenle davalı-davacı vekilinin 13.05.2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 427. maddesine göre; taraflar temyiz yoluna kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde başvurabilir. Buna göre temyiz süresi ilamın taraflara usulen tebliği ile başlar. Somut olayda; gerekçeli karar, davalı-davacı vekiline 04.05.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı-davacı vekili yasal süresi içinde 13.05.2019 tarihinde kararı temyiz etmiştir. Bu nedenle davalı-davacı vekilinin temyiz talebi süresinde olduğundan 31.05.2019 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

b) Davacı-davalı kadının ortak çocuğun okulu için yaptığı ödemelerin iştirak nafakasından mahsubuna yönelik ayrıca açılmış bir davası olmadığı halde mahkemece davacı-davalının okul için yaptığı ödemelerin ödenecek nafakadan mahsubuna karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.