Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5539 K.2019/8992

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat az olup, bozma ilamının amacına uygun bulunmamıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece verilen 15.03.2016 tarihli karar, taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizin 2016/25643 esas, 2018/12236 karar sayılı ilamıyla davalı-davacı kadının yararına takdir edilen tazminatların miktarının az olduğu ve davalı-davacı kadının tazminat taleplerine faiz uygulanması talebi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi gerekçesiyle bozulmuş, diğer yönlere ilişkin olarak ise hüküm onanmıştır. Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen, verilen 19.03.2019 tarihli ikinci kararda davalı-davacı kadının tazminat taleplerine faiz uygulanması talebi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.