Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5690 K.2019/12393

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince; " ...Erkeğin önceki eşini unutamadığı, kadına ilgi göstermediği, kadınının maddi ihtiyaçlarını yeterince karşılamadığı ve kadını maddi, manevi ihmal ettiği, buna karşılık kadının da evlenmeden önce erkeğin sosyal, ekonomik durumunu bilmesine rağmen erkekten imkanlarının üzerinde lüks bir yaşam sunmasını istediği ve bu nedenle huzursuzluk yarattığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları ..." gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiştir.

Verilen kararın davacı-karşı davalı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince, her ne kadar kadına kusur olarak yüklenen vakıanın dosya kapsamından ispatlanamadığının, bu durumda istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışları karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş ise de;

yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve istinaf edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarının yanında, davacı-karşı davalı kadının da evlenmeden önce erkeğin sosyal ve ekonomik durumunu bilmesine rağmen erkekten imkanlarının üzerinde bir yaşam sunmasını istediği ve bu nedenle huzursuzluk yarattığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte erkeğin, kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece belirlenen kusur belirlemesine ilişkin gerekçe doğru değil ise de hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).