Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5766 K.2019/12385

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı muris mirasçısı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.12.2019 günü temyiz eden davacı ... mirasçısı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada “Ordu Aile Mahkemesi’nin 08/10/2013 tarih, 2013/489 esas ve 2013/773 karar sayılı, Dairemiz denetiminden geçerek 20.02.2015 kesinleşme tarihli ilamı” dayanak yapılarak, kesin hükmün varlığına dayalı olarak davanın usulden reddine karar verilmiştir. Mahkemece kesin hüküm teşkil ettiği varsayılan Ordu Aile Mahkemesi 18/07/2013 dava tarihli, 2013/489 esas ve 2013/773 karar sayılı ilamında dava sebebi.

HMK.m.375/l-d ve h bentlerinde yazılı yargılamanın yenilenmesi sebepleri olarak gösterilmiş ve dava, koşulların oluşmadığı ve talebin süresi içerisinde ileri sürülmediği nedenleri ile reddolunmuş ve Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Elde ki dava ise 25.11.2014 tarihli muris ... hakkında düzenlenen adli tıp kurumu raporuna dayalı olarak, 21.01.2015 tarihinde HMK m. 375/l-ç bendinde yazılı sebebe ilişkin açılmıştır.

Kesin hüküm; şekli anlamda kesin hüküm ve maddi anlamda kesin hüküm olmak üzere ikiye ayrılır. Bir hükmün şekli anlamda kesinleşmiş olması, sözü edilen hükme karşı tüm olağan yasa yollarının kapandığı anlamına gelir. Maddi anlamda kesin hükmün koşulları ise 6100 sayılı HMK’nun 303/1. maddesinde “Bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.” şeklinde açıklanmıştır.

Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere kesin hükmün varlığından söz edilebilmesi için, tarafları, hukuki sebebi ve dava temeli olarak dayanılan maddi vakıaları aynı olan iki ayrı dava bulunması ve ilk davada esastan verilen hükmün kesinleşmiş olması gereklidir.

Somut olayda; davanın reddine gerekçe yapılan Ordu Aile Mahkemesi 2013/489 esas ve 2013/773 karar sayılı ilamında ki dava sebebi HMK.m.375/l-d ve h bentleri iken elde ki dava sebebi HMK m. 375/l-ç bendinde yazılı sebebe ilişkindir. Bu durumda, davaların tarafları aynı ise de; dayanılan maddi vakıalar ve hukusal sebepler tamamen ayrı olduğundan; kesin hükmün varlığından söz edilemez.

Mahkemece taraflara; dilekçelerinde dayandıkları delillerini bildirmesi için süre verilmesi ve gösterdikleri takdirde delillerinin toplanarak değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.