Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5778 K.2019/9829

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından asıl karar ile 04.02.2019 tarihli tavzih kararı yönünden; davalı ... tarafından ise asıl karar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2019 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekilleri Av. ... ile Av. ... ile karşı taraf davacı Ümran Güngör Üzümcü vekilleri Av. ... ve Av. ... ile temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle, kesin hükümden söz edilebilmesi için aynı taraflar arasında, aynı konuda ve aynı sebebe dayanan bir hükmün varlığının zorunlu olduğu,

bu itibarla Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde 18.11.1999 tarihinde davacı ...’nün dava konusu eşyaların kendisine ait olduğunu, eşyaların davalılar tarafından evinden kaçırdıklarını iddia ederek açtığı davada, mahkemenin 2005/314 esas 2006/187 karar sayılı ilamı ile davalı ... yönünden “ Eşler arasındaki uyuşmazlığın niteliğini bilmeden ve hukuka aykırı benimseme amacını taşımaksızın dava konusu eşyaların ortak haneden taşınmasına yardımcı olmasının sorumluluğunu gerektirmeyeceği”,

davalı ... yönünden ise” 27.10.1999 tarihli sözleşme şartlarının taraflarca yerine getirilmediği bu nedenle ifa istenmesinin mümkün olmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve hükmün dereceatten geçerek 10.04.2007 tarihinde kesinleştiği, iş bu davada ise davacının, 27.10.1999 tarihli sözleşmenin geçersiz hale geldiğini ve eşyaların ... tarafından gasp edildiğinden dolayı davalı ... tarafından şikayet edildiğini belirterek eşyaların halen ...'da bulunduğu iddiasıyla dava açtığı, o halde Üsküdar 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/314 esas 2006/187 karar sayılı ilamı ile verilen ret hükmünün,

iş bu davada dayanılan hukuki sebep ve vakıaların farklı olması nedeniyle bu davada davalılar lehine kesin hüküm teşkil etmeyeceğinin ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2013 tarih ve 2012/17442 esas, 2013/2579 karar sayılı bozma ilamına uyulmakla davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunun anlaşılmasına göre, davalıların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037,00 TL. vekalet ücretinin Melahat'tan alınıp Ümran'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine,