KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/5807 E., 2019/10050 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Çocukla Kişisel İlişki Kurulması
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılardan ..., ... ve davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 361/1. maddesine göre, temyiz süresi tebliğden itibaren iki haftadır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü aynı Kanunun 364 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.
Kanunun 364. maddesine göre temyiz dilekçe ile yapılır ve 365. maddesine göre temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtay’ın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.
Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Somut olayda, temyize konu karar, davalı vekiline 02/06/2019 tarihinde usulüne uygun bir biçimde tebliğ edilmiş olup, temyize başvuru dilekçesinin iki haftalık yasal süre geçtikten sonra 19/06/2019 tarihinde verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2- Davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacıların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/5807, K. 2019/10050, 14 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama