Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5815 K.2019/9087

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine maddi ve manevi tazminat ve tedbir nafakasına karar verilmiştir. Karar davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, davalı kocanın karısına fiziksel şiddet uyguladığına ilişkin tanık beyanının bir yıl öncesine ait olduğu bu olay sonrası tarafların evlilik birliğini sürdürdüğü, davacının davalıyı affetmiş sayılacağı belirtilerek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının ispatlanamadığından mahkemece boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın dava dilekçesinde sürekli fiziksel şiddet ve hakaret vakıalarına dayanmıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin davacı kadına evlilik içinde süreklilik arzeder şekilde fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının davasının ilk derece mahkemesince kabulünde bir isabetsizlik, bulunmayıp, erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile yazılı gerekçeyle kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.