KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/5848 E., 2019/9390 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Tanıma ve Tenfiz
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalıya 25.08.2017 tarihli ek karar tebligatı mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen, en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür.
Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davalının bilinen adresi ile mernis adresi farklıdır. Bilinen adresine çıkarılan tebligat tebliğ edilemeden iade gelmiştir.
Mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi düşülmeden Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesi uyarınca tebligat çıkarılması gerekir. O halde davalıya 25.08.2017 tarihli ek kararın mernis adresine öncelikle mernis adresi şerhi yazılmadan tebliğ edilmesi, bu şekilde tebliğ gerçekleşmezse Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca mernis şerhi yazılarak tebligatın yapılması gerekmektedir. Açıklanan sebeple;
1-Davalı tarafa, ek kararın usule uygun olarak tebliği sağlanıp, onun yönünden de temyiz süresi beklenikten sonra gönderilmesi,
2-492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından; Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/5848, K. 2019/9390, 30 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama