Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5951 K.2019/9385

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın tarafından TMK 161, kabul edilmediği takdirde TMK 166/1 maddesine dayalı olarak boşanma davası açılmış, Kastamonu Aile Mahkemesince 20.09.2017 tarih 2017/423 Esas 2017/659 Karar sayılı ilamı ile davacı kadının zina nedeniyle açtığı davasının reddine, TMK 166/1 maddesine dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiş, her iki tarafın istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 13.03.2018 tarih 2018/283 Esas 2018/352 Karar sayılı ilamı ile davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise yoksulluk nafakasının miktarına ilişkin istinaf talepleri reddedilmiş,

davacı kadının diğer istinaf talepleri kabul edilerek yeni hüküm kurulmuş, bu karara karşı da davalı erkek tarafından temyiz talebinde bulunulmuş, Dairemizce 29.04.2019 tarih 2018/3932 Esas 2019/4987 Karar sayılı ilamı ile davalı erkeğin temyiz süresi geçtikten sonra kararı temyiz ettiği gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bu karar üzerine davalı vekili, temyiz talebinin süresinde olduğu bu nedenle temyiz incelemesinin yapılması gerektiğinden bahisle dosyaya dilekçe sunmuş, dosya bunun üzerine Dairemize gönderilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalı erkek vekiline, bölge adliye mahkemesi kararının 09.04.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün 24.04.2018 tarihi olduğu, davalı vekilinin de temyiz dilekçesini UYAP sistemi üzerinden 24.04.2019 tarih ve saat 16.40'da oluşturduğu ve elektronik imza ile imzaladığı, aynı tarihte Kastamonu Aile Mahkemesi katibi tarafından saat 16.59'da evrakın açılıp okunduğu, böylece temyiz dilekçesinin temyiz süresinin son günü olan 24.04.2018 tarihinde ilk derece mahkemesine ulaştığı, davalı vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu sebeple Dairemizce verilen temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın, maddi hataya dayalı olduğu anlaşıldığından Dairemizin 29.04.2019 tarihli 2018/3932 Esas, 2019/4987 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.