Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6088 K.2020/369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafakalar ile tazminat talep hakkının saklı tutulması gerektiği yönlerinden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velayet, tedbir ve yoksulluk nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, evlilik birliği içerisinde davacı-davalı erkeğin fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının ise sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların eşit kusurlu olmaları sebebiyle, kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafakalar ile tazminat talep hakkının saklı tutulması gerektiği davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velayet, tedbir ve yoksulluk nafaka miktarları yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının, esastan reddine karar verilmiş hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafakalar ile tazminat talep hakkının saklı tutulması

gerektiği yönlerinden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, velayet, tedbir ve yoksulluk nafaka miktarları temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden dosya arasında mevcut telefon ve sms kayıtları ile birlikte özellikle ortak çocukların beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde kadının davranışının güven sarsıcı boyutu aştığı, sadakatsizlik olarak kabul edilmesi gerektiği yine mahkemece erkeğin kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davalı-davacı erkeğin, manevi bağımsızlığı olan bir konut temin etmediği, ailesinin müdehalesine sessiz kaldığı, kadının içine cin kaçtığını ileri sürülerek hocalara götürüldüğü, hasteneye götürülmediği ve enson ailesini arayıp kızınız öldü, dediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda; erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların, kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve boşanma sonucu bu eşin, en azından diğerinin maddi desteğini yitirdiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, tarafların, sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, TBK m. 50. 51) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi (TMK 174/1) ve manevi (TMK 174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.