Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6276 K.2020/543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutad meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, ortak çocuğun yer değiştirmesinden önce mutad meskeninin Almanya olduğu, mahkeme uzmanının düzenlediği raporda belirtildiği gibi ortak çocuğun davalı anne ile bağının kopması haline küçüğün sağlıklı gelişimini engelleyeceği ve ilerideki dönemlerde psiko-sosyal açıdan geri dönüşü olmayacak etkiler oluşturabileceği, ortak çocuğun yaşı gereğince annesinden ayrılmasının Sözleşmenin 13/b maddesi gereğince psikolojik ve ruhsal risk oluşturacağı, iadeden kaçınılmasını gerektirir vahim bir durumun varlığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,

karara karşı davacı baba tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden, çocuğun mutad meskeni olan Almanya ülkesinden 2017 yılının Mayıs ayında annesi tarafından Türkiye'ye getirildiği, tekrar mutad meskenine götürülmediği, tarafların çocukla ilgilendikleri, çocuğun mutad meskenine iadesi halinde fiziki ve psikolojik bir tehlikeye maruz kalacağına dair ciddi bir riskin varlığının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, çocuğun mutad meskene iadesine karar vermek gerekirken, yetersiz ve kanuna aykırı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.