KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/6440 E., 2019/9769 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece bozma kararı öncesinde verilen 24.01.2017 tarihli hükümde, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk Cemre Nur’un velayetinin annesine verilmesine, babası ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 150,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın yararına verilen aylık 250,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı kadın yararına 10.000 TL maddi tazminata, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Anılan karara karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden davalı erkek tarafından ise tüm yönlerden temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Dairemizin 01.11.2018 tarih ve 2018/1285 esas - 2018/12303 karar sayılı ilamı ile hüküm, ortak çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası ile davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminatın az oldukları gerekçesiyle bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan hususların ise onanmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen ortak çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakasının artırılarak aylık 250,00 TL olarak belirlenmesi doğru olmayıp hükmün bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/6440, K. 2019/9769, 8 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama