Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6626 K.2019/10128

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davacı-davalı erkeğin davasının Türk Medeni Kanunu'nun 166/son, davalı-davacı kadının davasının 166/1. maddesi uyarınca kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesine karşın kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesinin yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının davasında verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olup, erkeğin davası konusuz kalmıştır. Mahkemece davacı-davalı erkeğin boşanma davası konusunda kadının davasında verilen boşanma hükmü kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına ve haklılık durumuna göre vekalet ücreti ile yargılama giderleri konusunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.