Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6907 K.2020/830

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma davası ile davalı-davacı kadın tarafından açılan tedbir nafakası davalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine, davalı-davacı kadının birleşen tedbir nafakasının reddine dair verilen karar davalı-davacı kadın tarafından heri iki dava yönünden istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden 19.07.2019 tarihinde temyiz edilmiş ise de; davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadının temyizinden sonra 10.08.2019 tarihinde öldüğü anlaşılmakla evlilik birliği ölümle sona ermiştir. Davacı-davalı erkeğin mirasçıları dosyaya içerisinde bulunan yazılı dilekçeleri ile Türk Medeni Kanunu'nun 181/2. maddesi gereğince kusur belirlemesi yönünden davaya devam edeceklerini beyan etmişlerdir.

Bu durumda mahkemece davacı-davalı erkeğin mirasçılarının davaya dahil edilerek, konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesis edilmek ve kusur belirlemesi bakımından davaya devam edilmek suretiyle sağ kalan eşin boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.