Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/6920 K.2020/3641

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, velayet düzenlemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise iştirak nafakasının miktarı, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.09.2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekili Av. ...i ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesine dayalı olarak açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince karşı dava geri alındığından karar verilmesine yer olmadığına, asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocuğunun velayetinin davalı-karşı davacı anneye verilmesine,

ortak çocuk için aylık 1.500 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 07.06.2017 tarihli, 2017/565 esas, 2017/653 sayılı kararı ile davacı-karşı davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin asıl boşanma davasına ilişkin kararının kaldırılmasına, asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocuğunun velayetinin davalı-karşı davacı anneye verilmesine, davalı-karşı davacı kadın için aylık 1.500 TL, çocuk için aylık 750 TL tedbir nafakasına, ortak çocuk için aylık 750 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek tarafından velayet ve nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 04.02.2019 tarihli ve 2017/5888 esas, 2019/475 karar sayılı ilamı ile inceleme tarihi itibariyle idrak çağında bulunan çocuğun velayet konusundaki görüşü alınarak,

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan babanın yaşadığı yerde de inceleme ve rapor istenilip ve gerekirse annenin yaşadığı yerde de yeniden uzman raporu alınarak, tüm deliller hep birlikle değerlendirilip, velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken;

bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bölge adliye mahkemesi kararı velayet düzenlemesi yönünden bozulmuş, tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek bozma kapsamı dışında kalan yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiş, bozma sebebine göre iştirak nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları ise incelenmemiştir.

.../...

Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 11.07.2019 tarihli ve 2019/856 esas, 2019/1273 karar sayılı ilamı ile “Davacı-karşı davalı erkeğin velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası ile davalı-karşı davacı kadının tedbir ve iştirak nafakasına yönelik istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/l maddesi uyarınca esastan reddine” şeklinde karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının boşanma ve ferilerine ilişkin kısmı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 07.06.2017 tarihli, 2017/565 esas, 2017/653 sayılı kararı ile tamamen kaldırılarak davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan asıl dava ve ferileri hakkında yeniden hüküm kurulmuştur.

Bu kararın velayet düzenlemesine ilişkin kısmı da Dairemizin 04.02.2019 tarihli ve 2017/5888 esas, 2019/475 karar sayılı ilamı ile bozulduğuna göre bozma sonrası bölge adliye mahkemesince yapılacak iş, tarafların ortak çocuğunun velayet düzenlemesi, çocukla velayeti kendisine verilmeyen eş arasında kişisel ilişki tesisi ve çocuğa yönelik iştirak nafakası yönününden yeniden bir karar vermekten ibaret iken, bölge adliye mahkemesince 07.06.2017 tarihli ilk kararı ile ortadan kalkan ilk derece mahkemesi kararına atıf yapılarak istinaf taleplerinin esastan reddi şeklinde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.