Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7045 K.2020/1099

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat talebi hakkında hüküm kurulmaması, manevi tazminat miktarı, velayet ve kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen manevi tazminat, reddedilen tazminat talepleri, yoksulluk nafakası ve tedbir nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı erkek, kadının sadakatsizliği nedeniyle işinden ayrılmak zorunda kaldığını ve maddi zarara uğradığını; davalı-davacı kadın evden uzaklaştırıldığını, kardeşlerinde kalmak zorunda kaldığını ve birlik görevlerini ihmal eden erkek nedeniyle maddi zarara uğradığını iddia ederek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

İlk derece mahkemesince davacı-davalı erkeğin maddi tazminat talebi yönünden hüküm kurulmamış; davalı-davacı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi kapsamında kabul edilerek talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, hakimin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde (HMK m.31) davacı-davalı erkek ile davalı-davacı kadının talep ettikleri maddi tazminatların niteliklerinin ve hangi alacak talebi için ne miktarda taleplerinin olduğunun açıklattırılıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.