Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7060 K.2020/617

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen nafakalar ve tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü ile davasının reddi, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş; verilen bu karara karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince erkeğin talebi esastan reddedilmiştir.

Davalı-karşı davacı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurları yanında; davacı-karşı davalı kadının da davalı-karşı davacı erkeğin telefonuna mesajlar çekerek hakaret ettiğinin anlaşıldığı gibi davalı-karşı davacı erkeğin delil olarak dayandığı 0544...2580 nolu telefon hattına ait cd'nin çözümünün yapılmadığı ve çözümü yapılan diğer telefon hattının sıklıkla görüşme yaptığı numaraların kime ait olduğunun da araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece bahsi geçen telefon numarasının cd çözümünün yaptırılarak, çözümü yapılan diğer telefon hattının sıklıkla görüşme yaptığı numaraların kime ait olduğunun da araştırılarak tüm deliler birlikte değerlendirilerek erkeğin boşanma davası hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.