KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/7170 E., 2019/11160 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.
2-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen karşılıklı boşanma davasında asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi ile vekalet ücreti yönünden;
davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine dairemizce, davalı-karşı davacı erkeğin karşı boşanma davası reddedildiği halde, bu davada kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı kadın yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrıca maktu vekalet ücreti takdiri gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
O halde, asıl davada verilen vekalet ücreti bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hem asıl hem karşı dava için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmişse de, asıl davada yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ancak anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/7170, K. 2019/11160, 11 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama