Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7184 K.2019/11328

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 26.06.2019 gün ve 2019/2831-2019/7745 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı ... tarafından davalı ... Sözkesen aleyhine Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma davası açılmış, davalı kadın tarafından münhasıran yoksulluk nafakası (TMK m. 175) ile maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1- 2) talebini içerir karşı dava açılmıştır.

Kale (Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 02/07/2015 tarihli 2014/180 esas, 2015/131 karar sayılı ilamı ile davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının reddine, tazminat ve nafaka istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2017 tarihli ve 2016/11678 esas, 2017/11571 karar sayılı ilamı ile erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik olarak davalı-karşı davacı kadın tarafından yapılan temyiz başvurusunun reddi ile boşanma hükmünün onanmasına karar verilmiş, kadının karşı davasına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde ise kadının davası yönünden oluşturulan kısa kararın kendi içinde çelişkili olduğu bu çelişkinin tek başına bozma sebebi oluşturduğundan bahisle, kadının davası yönünden hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına,

bozma kapsamına göre, taraflarınkadının karşı boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın tarafından yapılan karar düzeltme başvurusu ise Dairemizin 05.07.2018 tarihli ve 2018/506 esas, 2018/8686 karar sayılı ilamı ile reddilmiş, böylelikle de Kale (Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 02/07/2015 tarihli 2014/180 esas, 2015/131 kararı ile verilen boşanma hükmü 05.07.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda “Davalı-karşı davacı kadının nafaka talebi yönünden davasının kısmen kabulüne, davalı-karşı davacı kadın lehine mahkememizin 2014/178 esas, 2015/46 karar sayılı dosyası ile hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının aylık 500,00 TL olarak devamına, nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamı ile davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine” ilişkin 17.01.2019 tarihli ve 2018/163 esas, 2019/15 sayılı karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 26.06.2019 tarihli, 2019/2831 esas, 2019/7745 karar sayılı ilamı ile dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 169. maddesi uyarınca boşanma veya ayrılık davasının devamı süresince, eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m. 169). Türk Medeni Kanunu’nun 175. maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası ise boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan tarafın, kusuru daha ağır olmamak kaydıyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak talep edebileceği nafakadır.

İlk derece mahkemesince 17.01.2019 tarihli ve 2018/163 esas, 2019/15 sayılı karar ile “Aylık 400,00 TL tedbir nafakasının aylık 500,00 TL olarak devamına, nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamı ile davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine” şeklinde kurulan hükümde tedbir ve yoksulluk nafakasının geçerlilik tarihlerinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde açıkça belirtilmediği,

keza tedbir nafakasının hangi tarihten itibaren 500 Türk lirasına yükseltildiği hususunun belirlenmediği gibi, ilk derece mahkemesinin 02/07/2015 tarihli ilk kararı ile verilen boşanma hükmünün 05.07.2018 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden, 17.01.2019 tarihli hükümde tedbir nafakasının karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına yazılmak sureti ile boşanmanın kesinleştiği tarihten sonrası için de tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, davanın açıldığı tarihten boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar TMK'nın 169. maddesi kapsamında tedbir, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren ise yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve nafaka miktarlarının infazda tereddüt yaratmayacak şekilde açıkça belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki, bu husus ilk inceleme esnasında gözden kaçırılarak temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verildiğinden, davacı-karşı davalı erkeğin, karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442. maddeleri gereğince kabulü ile Dairemizin 26.06.2019 gün ve 2019/2831 esas, 2019/7745 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının gösterilen sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.