Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/746 K.2019/6782

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından katılma yoluyla kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve lehine hükmedilen maddi tazminatın miktarı yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, erkek tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasıdır.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı kadının, eşiyle cinsel birlikteliğe yanaşmadığı, karı koca ilişkilerinin olmadığı, tarafların birlikte sosyal paylaşımlarının olmadığı, davacının kanser hastası olan annesine davalı kadının bakmak istemediği, sık sık yüklü miktarlarda kredi kullandığı, sürekli davacı eşinden maddi taleplerde bulunduğu, davalının kusurlu hareketleri sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle davacı erkeğin boşanma davasının kabulüne ve lehine manevi tazminata hükmedilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı kadının süresinde davaya cevap vermeyerek delillerini bildirmediğinden, davacı erkeğe kusur yüklenemeyeceği; davalı kadına kusur olarak yüklenen," davalı kadının eşiyle cinsel birlikteliğe yanaşmadığı, karı koca ilişkilerinin olmadığı, tarafların birlikte sosyal paylaşımlarının olmadığı,

davacının kanser hastası olan annesine davalı kadının bakmak istemediği" vakıalarına yönelik beyanlarının bir kısmı davacıdan aktarıma dayalı olup, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan soyut beyanlar olup, davalı kadın aleyhine kusur olarak yüklenmesine imkan bulunmamaktadır.

Davalı kadının sürekli davacı eşinden maddi taleplerde bulunduğu, boşanmaya karar verilmesinde davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davacı erkeğin reddedilen maddi tazminata ilişkin itirazının; davalı kadının ise kusur belirlemesine ve manevi tazminata ilişkin itirazının kabulüne karar verilerek erkek lehine maddi tazminata hükmedilmiş ve erkeğin manevi tazminat talebi reddedilmiştir.

İlk derece mahkemesince davalı kadına yüklenilen ve bölge adliye mahkemesince de kabul edilen davalı kadının sürekli davacı eşinden maddi taleplerde bulunduğu şeklindeki kusura esas alınan davacı erkek tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.

Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.