Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7520 K.2020/844

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile aleyhine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ve fer'ilere hükmedilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince her iki tarafın kusur belirlemesine, davacı-karşı davalı kadının reddedilen tazminatlar ile erkek yararına hükmedilen manevi tazminata ve yoksulluk nafakasının miktarına ilişkin istinaf talepleri kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararı bu yönlerden kaldırılmıştır. Bölge adliye mahkemesi, davacı-karşı davalı kadın yararına tazminatlara hükmetmiş; davalı-karşı davacı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine karar

vermiş ve kadının yoksulluk nafakası miktarına yönelik istinaf talebinin kabulüne karar vererek kadın yararına daha fazla yoksulluk nafakasına hükmetmiştir.

Tarafların bölge adliye mahkemesi tarafından kabul edilen ve gerçekleşen kusur durumlarına göre, aile müdahalesine sessiz kalan ve cinsel birlikteliği sağlayamayan erkek ile eşine hakaret eden ve birlik görevlerini yerine getirmeyen kadın eşit kusurludur.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir (TMK m.174). Bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.