Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7571 K.2020/4552

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, ziynet ve eşya alacağı davalarının kabulü ve bu davalarda hüküm altına alınan vekalet ücreti ile yargılama gideri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 12.10.2020 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin ziynet ve eşya alacağı davalarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı-karşı davalı kadının 22.237,75 TL tutarındaki ziynet alacağı ve 7.025,00 TL tutarındaki eşya alacağı talepleri, karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesinin ziynet alacağı ve eşya alacağı davalarına yönelik talepleri bakımından reddine karar vermek gerekmiştir.

2 Davacı-karşı davalı kadının ve davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasının ferilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175).

Bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı kadının dava açıldığı sırada her hangi bir işte çalışmadığı ve gelirin bulunmadığı, dava açıldıktan sonra 09/08/2017 tarihinde asgari ücretle çalışmaya başladığı, davalı-karşı davacı erkeğin de işçi olup gelirinin aylık 2.100 Türk lirası olduğu belirtilerek davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı kadın davanın devamı sırasında işe girmesine karşın bir süre sonra iş akdinin işverence sonlandırdığını belirtmiş ve buna ilişkin temyiz aşamasında SGK kayıtlarını dosyaya delil olarak ibraz etmiştir.

O halde davacı karşı davalı kadının çalışıp çalışmadığının, çalışıyorsa yoksulluktan kurtaracak düzeyde düzenli ve sürekli bir gelirinin olup olmadığının, işten ayrılmışsa kendi isteği ile mi yoksa zorunlu olarak mı ayrıldığı hususları araştırılarak boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.