Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7587 K.2020/696

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İlk derece mahkemesince tarafların karşılıklı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiş, bu karara karşı davalı-davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden bu dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş, davalı-davacı kadın yararına nafaka ve tazminata hükmedilmiş, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz aşamasında davacı-davalı erkek vekili 09.08.2019 tarihli temyiz dilekçesiyle boşanma davası ve fer'ilerinden feragat ettiğini, davalı-davacı kadın ise 09.08.2019 tarihli temyiz dilekçesiyle boşanma davası ve fer'ileri ile ziynet alacağı davasından feragat ettiğini bildirmişler ise de; davalı- davacı kadının boşanma davasında verilen tarafların boşanmalarına ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün taraflarca istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından, tarafların boşanma davalarından feragat beyanları kesinleşen boşanma hükmüne yönelik olarak hukuken geçerli sonuç doğurmaz.

Ancak davadan feragat davanın fer’ilerini de kapsar. Bu sebeple, tarafların davalarından feragat beyanları gözetilerek bir karar verilmek üzere, hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadın 09.08.2019 tarihli temyiz dilekçesiyle ziynet alacağı davasından feragat ettiğini bildirmiş ise de;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m/341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "58.800 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesince karar verilen ziynet alacağının miktarı 9.394 TL olup, mahkemece ziynet alacağına yönelik verilen karar kesindir. Davalı-davacı kadının kesinleşen ziynet alacağı davasına yönelik feragat beyanı hukuken geçerli sonuç doğurmaz. Bu nedenle ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.