Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7612 K.2020/1110

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın mirasçısı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davacı erkeğin TMK 166/1 maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına nafakalara hükmedilmiş, tarafların tazminat talepleri de reddedilmiştir. Davalı kadın tarafından hükmün tamamı yönünden 08.05.2017 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş, davalı kadın istinaf başvurusundan sonra 16.06.2018 tarihinde ölmüş, davalı kadının öldüğü mirasçısı ... vekili tarafından 31.10.2018 tarihinde bölge adliye mahkemesine yazılan dilekçe ile bildirilmiş ancak bölge adliye mahkemesince bu durum fark edilmeyerek 10.07.2019 tarihli kararla davalı kadının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı kadın mirasçısı sunduğu dilekçe ile davalı kadının öldüğünü bildirerek davayı takip etmek istediğini beyan etmiştir. Davalı kadına ait nüfus kaydından davalı kadının 16.06.2018 tarihinde öldüğü, kadının ölümü sebebiyle evliliğin sona erdiği ve boşanma davasının konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda bölge adliye mahkemesince yapılacak iş; evlilik ölümle sona erdiğinden, boşanma davası hakkında konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek ve davalı kadın mirasçısı davaya kusur belirlemesi yönünden devam ettiğinden bu yönden karar vermekten ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden bölge adliye mahkemesince davalının istinaf taleplerinin esastan incelenerek reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.