Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7675 K.2019/12771

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davaları ve davacı davalı kadın tarafından açılan ziynet alacağına yönelik davaların yapılan yargılaması sonucunda her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine, davacı davalı kadının ziynet alacağı davasının ise kısmen kabulüne dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2014 tarih ve 2014/446 esas ve 2014/16827 karar sayılı ilamı ile “Ziynet alacağı davasında kabul edilen ziynet eşyalarının cins, nitelik,

miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi ile davalı davacı erkeğin kabul edilen boşanma davasında erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi” gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş, temyize konu diğer bölümleri ise onanmıştır. Bozma sonrası mahkemece ziynet alacağı yönünden bozmaya uyularak yeniden hüküm kurulmuş, vekâlet ücreti yönünden ise direnme kararı verilmiştir.

Davalı-davacı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2017 tarih ve 2016/26062 esas ve 2017/3802 karar sayılı ilamı ile bozma kararımızın usul ve yasaya uygun olduğu, direnme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle dosya Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu tarafından 21.02.2019 tarih ve 2019/2-569 esas ve 2019/988 karar sayılı ilam ile vekalet ücreti yönünden verilen direnme kararının bozulmasına karar verilmiş olup, temyiz edilen ziynet alacağı davası yönünden ise temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalı- davacı erkeğin kadının kabul edilen ziynet alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa'nın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin Dairemizin 09.09.2014 tarih ve 2014/446 esas ve 2014/16827 karar sayılı ilamı ile ziynet alacağı davasında kabul edilen “Ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi” gerekçesiyle bozulmuş, ziynet alacağına yönelik diğer temyiz itirazları ise incelenmemiştir.

Mahkemece bozma sonrası ziynet alacağına yönelik karada “Mevcut dosya kapsamı karşısında. Yargıtay 2.Hukuk dairesinin 09/09/2014 tarih ve 2014/446 esas 2014/16827 karar sayılı ilamında gecen ziynet eşyası ilgili bozma hükmüne uyulmasına ve bu kapsamda davacının (birleşen davada davalı) ziynet eşyalarına yönelik talebinin

Mahkememizin 18/07/2013 tarih ve 2011/1209 esas - 2013/657 karar sayılı kararında belirtildiği gibi dava dilekçesinde ziynet eşyalarıyla ilgili talepleri dikkate alınarak ve taleple bağlılık ilkesi gereğince kısmen kabulüne” şeklinde gerekçeyle ziynet alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Denetime olanak verecek şekilde deliller tartışılarak ret ve üstün tutma sebepleri gösterilmemiş, vakıalarla ilgili herhangi bir tespitte bulunulmayıp, bozulmakla ortadan kalkan karara atıfta bulunmakla yetinilmiştir. Hükmün hangi delillere dayanılarak verildiği, hangi olayların sabit olduğu ve kabul gerekçesi kararda belirtilmemiştir. Açıklanan nedenlerle ziynet alacağına yönelik olarak gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.