Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/772 K.2019/6776

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasıdır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacının davasının reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı kadın istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı kadının dava dilekçesi ile tanık deliline dayanmadığı anlaşılmaktadır. Davacı kadın dava dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı halde tanık listesi vermiş, mahkemece bu tanıklar dinlenerek erkeğe kusur izafe edilmiştir.

Dayanılmayan deliller esas alınarak diğer eşe kusur yüklenemez (HMK m.ll9/l-f, 194/2). Kaldı ki dinlenen tanık beyanları ile de erkeğin kusurlu bir davranışı ispat edilememiştir. Bölge adliye mahkemesince taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davalı erkeğe birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kadına güven sarsıcı davranış kusur olarak yüklenmiş, davacı kadın tarafından karar temyiz edilmediğinden kadına yüklenen kusurlu davranış kesinleşmiştir.

Gerçekleşen bu duruma göre; davacı kadının, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Açıklanan sebeplere davacı kadının boşanma davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.