Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7844 K.2019/12707

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükme karşı davalı-davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmakla; evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesince verilen 28.10.2019 tarihli ve 2018/436 Esas, 2019/1404 Karar sayılı kararla; bir dosyada bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilmiş bir nihai kararın bulunması halinde, bu karar temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olsa dahi, o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek olan tüm kararların HMK’ya göre istinafa değil temyize tâbi olduğu ve dosyada İzmir 6.Aile Mahkemesince verilen ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen 10/05/2016 tarihli birleştirme kararı bulunduğundan bahisle; dosyanın Yargıtay’a gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir. Dosya, bölge adliye mahkemesinin kararı üzerine, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay’a gönderilmiştir.

Dosyanın tetkikinden davacı erkeğin Salihli Aile Mahkemesinde 31.12.2015 tarihinde boşanma davası açtığı, davalı kadının da 15.03.2016 tarihinde İzmir 6. Aile Mahkemesinde boşanma davası açtığı, İzmir 6. Aile Mahkemesinin 10.05.2016 tarihinde birleştirme kararı verdiği ve bu kararın temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği ve her iki dava bakımından Salihli Aile Mahkemesinin nihai kararı verdiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3/2. maddesinde; “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” hükmü yer almıştır.

07/11/2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere, 5235 sayılı Kanun uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20/07/2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle, bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Dosya içerisindeki İzmir 6. Aile Mahkemesinin 10.05.2016 tarih 2016/189 Esas ve 2016/357 Karar sayılı, temyiz edilmeksizin kesinleşen birleştirme kararı uyuşmazlığın esasını çözen nihai bir karar niteliğinde de değildir. Bu nedenle 20.07.2016 tarihinden sonra verilen karara yönelik olarak davalı-davacı kadının istinaf kanun yolu başvurusunun ilgili bölge adliye mahkemesince incelenmesi gerektiğinden dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.