Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/7888 K.2020/761

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Evlilik birliğini temelinden sarsılmasına sebep olan son olayda, davalı-karşı davacı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, şiddet sonrası ayrı ev tutulacağı vaadiyle tarafların bir araya geldiği ancak bu vaadin yerine getirilmemesi üzerine fiili ayrılığın başladığı gözetildiğinde, davacı-karşı davalı kadının eşini affettiği sonucuna varılamayacağından, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan davalı-karşı davacı erkek ağır kusurludur.

b-Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere; tazminat isteyen davacı-karşı davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.