Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/8110 K.2020/2636

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından tedbir nafakası, tazminatların miktarları yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasında, ilk derece mahkemesince kadın tam kusurlu bulunmakla kadının davasının reddi ile erkeğin davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın lehine tedbir nafakasına, ortak çocuklardan Cemile’nin velayetini babaya, Batuhan’ın velayetinin ise anneye bırakılmasına,

anne yanında kalan ortak çocuk yararına tedbir nafakasına, erkek yararına manevi tazminata karar verilmiş, ilk derece mahkemesinin bu kararı, davacı-davalı erkek tarafından maddi tazminat talebi, manevi tazminatın miktarı, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ile ortak çoçuk Batuhan’ın velayeti yönüden, davalı- davacı kadın tarafından ise her iki dava yönünden istinaf edilmekle, bölge adliye mahkemesince hükmün gerekçe kısmında, kadına kusur olarak yüklenen "sadakatsizlik vakıasının güven sarsıcı boyutta kaldığı" bu şekilde düzeltilmesi ile kadının dava dilekçesinde, son olayda fiziki şiddet vakıasına dayanmadığı,

erkeğin kendisini dövmeye kalkıştığını beyan ettiği bu nedenle vakıa olarak dahi ileri sürülmeyen bir olaydan ötürü erkeğe kusur yüklenilemeyeceği, gerçekleşen kusur durumuna göre kadının tam kusurlu olduğundan bahisle, kadının davasının reddinin doğru olduğu kabul edilmiştir. Hüküm yukarıda gösterildiği gibi taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar kadının son olayda şiddete dayanmadığı, şiddete kalkıştığını beyan ettiği bu nedenle kusur olarak yüklenilemeyeceğine karar verilmiş ise de, kadının dava dilekçesinde erkeğin kendisine sürekli şiddet uyguladığını beyan ettiği, mahkemece tanık olarak dinlenilen ...'in beyanında"..2016 yılı Şubat ayında taraflar kavga etmişler, Yasemin kız kardeşimin evinde iki gün kaldı, sonrasında evine döndü, bu olaydan birkaç gün sonra kız kardeşim beni arayarak Yasemin'in eşinden şiddet gördüğünü, gidip almamızı söyledi, bende kız kardeşimle gidip Yasemin'i alıp Dereköy'de ki evime götürdüm,

kız kardeşimle burada iki gün kaldılar, sonra Yasemini annesinin evine bıraktık, ben Yasemin'i almaya gittiğimde boğaz kısmında morluk vardı” beyanı karşısında erkeğin kadına şiddet uyguladığının kabulü ile kadının da davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.