Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/8162 K.2020/119

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafıdan ise kadın lehine tedbir nafakasına hükmolunması ve tedbir nafakası hakkında yeniden hüküm kurulması yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yerel mahkemece davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği halde mahkemece tedbir nafakası yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece 03.12.2014 tarihli kararı ile her iki davayı da kabul ederek tarafların boşanmalarına, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, eşit kusur nedeniyle tarafların tazminat taleplerini ise reddetmiştir.

Hüküm hakkında taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 11.11.2015 tarih, 2015/6259 esas ve 2015/21043 karar sayılı kararı ile davacı-karşı davalı kadının pay sahibi olduğu taşınmazların değeri ve kira geliri bulunup bulunmadığı bu gelirlerin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtaramayacağı yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği yönünden bozulmuş, diğer yönlerden ise onanmıştır.

Bozma ilamına uyan mahkemece taşınmazların kira gelirinin tespit edilemediği ancak değerli oldukları gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının çalışmadığı, düzenli bir gelirinin bulunmadığı, pay sahibi olduğu taşınmazlardan ise kira gelirinin varlığının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Taraflar iddiasını ispatlamakla yükümlüdür (TMK m.6).

Davalı-karşı davacı erkek kadının pay sahibi olduğu taşınmazlardan kira geliri olduğu iddiasını ispat edememiştir. Bu sebeple kadın yararına yoksulluk nafakası koşulları gerçekleşmiş olup, erkeğin sosyal ve ekonomik durumu da göz önüne alınarak kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile bu talebin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.