Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/8169 K.2020/1054

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından reddedilen manevi tazminat talebi, maddi tazminatın miktarı, velayet düzenlemesi, kişisel ilişkinin süresi, ziynet davasında lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden; davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı erkeğin ziynet davasına ilişkin vekalet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Davacı kadın tarafından daha önce taraflar arasında görülen Rize Aile Mahkemesinin 2012/53 esas sayılı dosyasında hüküm altına alınan ziynet eşyalarının halen kendisine teslim edilmediği belirtilerek bu ziynetlerin aynen iadesi, mümkün olmaması halinde toplam değeri olan 22.957 Türk lirasının davalıdan alınarak kendisine verilmesi talep edilmiş, ilk derece mahkemesince kadının ziynet talebi yönünden usulüne uygun olarak açılmış bir davasının bulunmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesis edilmiş,

yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince davacı kadının ziynet eşyası talebinin kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir. Hükme esas ziynet alacağına yönelik dava değeri karar tarihi itibariyle temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığından (HUMK m. 362) kesin niteliktedir. Açıklanan sebeple davalı erkeğin ziynet alacağı davasının fer'i niteliğinde bulunan vekalet ücretine ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2- Tarafların boşanma davası yönünden temyiz itirazlarına hasren yapılan incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.