Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/926 K.2019/1321

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların miktarı ve ziynet alacağı yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakaları, ziynet alacağı ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde, davacı kadın yararına 4.000 TL maddi tazminat ve 4.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 21.12.2016 tarihli ilamı ile maddi ve manevi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönlerden davacı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı kadın lehine 7.000 TL maddi ve 7.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.