Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/975 K.2019/1748

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 25.03.2016 tarihli ilk hüküm, davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminata (TMK m. 174/2) boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren faiz uygulanabileceği, karar tarihinden geçerli olacak şekilde faiz uygulanmasının hatalı olduğu gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece Dairemizin 12.02.2018 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bu konuda bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK m. 182). Bu hususu hakimin görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde, velayeti davalı anneye bırakılan tarafların ortak çocuğu 14.04.2008 doğumlu Ayşe Naz yararına iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.