KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2020/1376 E., 2020/2286 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2020
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 10.01.2020 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kadına 10.01.2020 tarihli ek karar ve davalı erkeğin temyiz dilekçesi, mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır ( Teb. K m. 10/1).
Adres kayıt sisteminde bulunan adresin, bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K m. 10/2).
Bu bakımdan 10.01.2020 tarihli ek karar ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin, tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davacı kadının adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması, bu şekilde davacıya 10.01.2020 tarihli ek karar ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir.
Davacı kadına 10.01.2020 tarihli ek karar ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp temyiz ve temyize cevap süresinin beklenmesine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2020/1376, K. 2020/2286, 18 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama